Hugh. Diana. Hugh. Diana. Hugh! Diana! Hugh! Diana!
Bu oyun ilk çıktığı zaman oyun hakkında o kadar güzel yorumlar gördüm ki, oynamasam olmazdı. Dünya hakkında neredeyse hiçbir fikri olmayan, yalnız küçük bir kıza neredeyse bir babalık yaptığımız bir oyundu.
Tamam robotlar, dövüş sistemi, teknoloji, uzay vs. süper. Ama Diana’ya her yeni oyuncak verişimizde gördüğü en ilginç şeymiş gibi davranması ve gidip oynamaya başlaması yok mu?? AAAH KALBİM!!
Bir de yetmiyormuş gibi gidip boyalarıyla çizimler yapıp getiriyordu :,)
Oyun hakkında yapılan “düşen doğum oranlarını yükseltmeye yönelik bir çalışma” yorumlarını çok yerinde bulduğumu da anlatabilmişimdir sanırım.
Neyse biraz da oyunun geri kalanından bahsedeyim. Terk edilmiş bir Ay üssünde neler olduğunu, neyin yanlış gittiğini anlamaya çalışırken aynı zamanda hayatta kalmaya çalışan Hugh ile insansı android çocuk Diana’nın hikayesini görüyoruz. Diana hayatta kalmamızda oldukça kritik bir öneme sahipken bir taraftan da bu üssün gizemini çözmemize yardımcı oluyor.
Dövüş sisteminin de oldukça yenilikçi olduğunu söyleyebilirim. Hem Hugh ile çeşitli silahlarla kontrolden çıkmış farklı yetenekteki düşmanları indirmeye çalışırken hem de bu düşmanların defansını Diana ile kırmaya çalışmak en başta kafa karıştırıcı gelebilir fakat bir 5 dakika içinde alışıp çok rahat bir şekilde devam edebiliyorsunuz, oldukça doğal gelmeye başlıyor.
Söyleyecek olumsuz bir şey bulamadığım ve keyifle oynadığım bir oyuna da 10 vermeyeceksem hangi oyuna vereceğim? Şiddetle tavsiye edilir.